فرهنگسرای اسپرانتو در ایران

سرود قایقران

سرود قایقران (یولیو باگی، 1922)

ترجمۀ عیلان دیگرین

 

شیرین بخواب، یارا،

در قایقی،

–نگارا،

بر آبهای دریا

شیرین بخواب یارا…

شیرین بخواب یارا…

 

می‌درخشد ستاره‌ای کِهین

ما را نگاه می‌کند

ما را نگاه می‌دارد

از فراز این گنبد بَرین

وقتی پرستار توام…

وقتی پرستار توام…

 

بخواب و شیرین بخواب،

سکوت شب خوانَد بَرَت لالایی.

نجوا کند در گوشت از رؤیاها

باد گرم دریایی.

 

بخواب و شیرین بخواب

ولیک اگر روزی شوی بیدار

تو را سلام می‌کند با یک‌هزار بوسه

دهان سرخ از خون من، ای یار.

 

Barkarolo (Julio Baghy, 1922)

Dolĉe dormu, kara,

En boato,

Vi amata,

Sur la akvo mara

Dolĉe dormu vi…

Dolĉe dormu vi…

Brilas eta stelo

Ĝi rigardas

Kaj nin gardas

Supre sur ĉielo

Dum vin vartas mi…

Dum vin vartas mi…

Dormu vi, dormu vi dolĉe,

Lulas vin nokt-silent’.

Revaĵojn flustras nun al vi

Varma la mara vent’.

Dormu vi, dormu vi dolĉe

Kaj se vekiĝos vi,

Kun mil da kisoj salutos

Sangruĝa buŝ’ de mi.

 

* این‌شعر را یولیو (جولا) باگی سرود و بهمراه ملودی آهنگی که “میخائیل ساروسی” برای آن ساخت، در شماره‌ی 2 (نوامبر 1922) نشریۀ Literatura Mondo منتشر شد.

** شعر را عیلان دیگرین به فارسی ترجمه کرده است.

‏3 دیدگاه در نوشته‌ی “سرود قایقران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *