<\/p>\n
\n
Tio tiel strange sonis al li. Li demandis \u015din:
\n-Tiel rapide geedzi\u011di?
\n\u015ci jam estis dirinta al li:
\nMi trovas vin sufi\u0109e bona! Pri viaj boneco kaj meritoj, mi ne dubas. Do, kial ne agi
\nrilate al la svatado de mi. Venu por paroli kun miaj gepatroj. Kial perdi la tempon! \u0108u
\nvi dubas pri mia amo al vi?
\nKaj li miris. Ili nur \u0109irka\u016d du-monatojn konis unu la alian. Ja, \u015di estis sufi\u0109e bela,
\ntia kaj tia. Li serioze pensis pri sia rilato kun \u015di. Li kompreneble dezirus havigi al si
\nedzinon kiel \u015din, tamen por atingi al tiu grava decido, tio estas, geedzi\u011do, li ankora\u016d
\nbezonis pli da tempo.
\nLi pensis: -\u2018Se temus pri a\u0109etado de a\u016dtomobilo, a\u016d domo, mi ne tiom hezitus. Sed, temas pri dum-viva kunulino, kaj estonta patrino de miaj gefiloj. Neniel decas hasti. Ni
\ndevas pasigi pli da tempo unu kun la alia kaj sperti nian unestadon dum diversaj okazoj. Ni devas en trankvileco interparoli pri niaj pensmanieroj, idealoj, \u015datata\u0135oj kaj
\nmal\u015datata\u0135oj. Mi kredas ke reala vivo multe foras de la revaj bildoj, kiujn ofte la
\ngejunuloj anta\u016d la geedzi\u011do bildigas al si.
\nNecesus almena\u016d iom pli klarvide anta\u016denpa\u015di. Alie, geedzi\u011do bazi\u011dus sur nura \u015danco!
\nLi estis embarasita. Lia \u015di-o ne povis atendi, a\u016d ne volis. \u015ci kiel tradicie edukita irana
\njunulino supozis: – \u201cNe estas dece longtempe vidi\u011di kun junulo, sen balda\u016da
\nfian\u0109ini\u011do, a\u016d edzini\u011do al li. Oni pri-kla\u0109os pri mi. Eble post multaj monatoj de
\namikeco, li plu ne amos kaj forlasos min.
\nTiam li estante viro, facile povos komenci novan rilaton kun alia fra\u016dlino, sed pri mi
\ntemos pri perdo de bona edzo, kaj anka\u016d fifami\u011do.
\nOni dirus, \u0109iu-tage \u015di trovas novan amikon!\u201d Do, \u015di diris al li:
\n– Nia rilato ne povas longe da\u016dri \u0109i tiel. Vi devas rapide decidi. A\u016d vi amas min kaj ekagos rilate al nia geedzi\u011do, a\u016d plu vi ne vidos min.
\nLi estis irana junulo, kiu pasigis multajn jarojn eksterlande en okcidenta lando. Eble
\nse li ne jam vivis tiom da jaroj ekster-irane, tiuj paroloj de lia amatino tute ne \u015dajnus
\nstrangaj al li. Nu, efektive la pli-multo de la junuloj lialande sam-tiel geedzi\u011das, tre
\nfrue kaj ofte kun nur surfaca reciproka kono. Tio estas normala tiulande. Sed li
\nspertis alimanieran konduton de gejunuloj en alia lando.Tie ili povis tute libere kaj tre
\nintime geamiki\u011di. Pasigi longan tempon kune sen interveno de la gepatroj, kaj
\nesti tute indiferentaj pri la pensmaniero de la \u0109irka\u016duloj. Ili povis kunvivadi e\u0109 sen
\ngeedzi\u011do, sed en lia lando, \u011denerale, e\u0109 simpla amika rilato de gejunuloj devus esti
\nkontrolata kaj prizorgata de gepatroj kaj okaze de malpermsoj, la rilato okazus nur
\nka\u015de kaj sekrete kun multaj problemoj. Tie do la gejunula kontakto ofte konduki\u011dis al
\ngeedzi\u011do, alie la bona reputacio de la fra\u016dlino kaj tiu de \u015dia familio endan\u011deri\u011dus.
\nJen, kion li povus fari? \u0108u cedi al la trudaj kondi\u0109oj sia-landaj, tio estas, preska\u016d blinde decidi pri sia futuro esperante ke li bon\u015dancos rilate al \u015di, a\u016d tute forlasi la ideon kaj turni\u011di al la lando, kie pensmaniero de popolo pli harmonias al la lia?<\/p>\n
Verkita de (d-ino) \u015cirin \u00c1hm\u00e1d-Nia<\/p>\n
Aperis en la revuo “Irana Esperantisto”\u00a0N-ro: 5 A\u016dtuno 2003<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tio tiel strange sonis al li. Li demandis \u015din: -Tiel rapide geedzi\u011di? \u015ci jam estis dirinta al li: Mi trovas vin sufi\u0109e bona! Pri viaj boneco kaj meritoj, mi ne dubas. Do, kial ne agi rilate al la svatado… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":444,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[74,12],"tags":[166,25,167,26,52],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/443"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=443"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/443\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":808,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/443\/revisions\/808"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/444"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=443"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=443"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturo.ir\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=443"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}