Jen, sagio, disregalu per la plena tas’ ĉirkaŭe
Am’ facila ŝajnis, sed malhelpoj venis malantaŭe!
Per aromo de moskujo disŝprucita de zefiro
E1 buklaro moska, kia zorg’ enfalis korojn laŭe ?
En loĝejo de amata kia ĝojsekur’, se ĉiam
Por enpako de hamako krias sonoril-sonoro ?
preĝtapiŝon kolorigu vine se la mag’ ordonas,
Ĉar iranto ne senkonas pri etapaj voj’ kaj moro!
Nokt’ malhela, tim’ pri ondoj kaj kirlakvo ja terura :
Kiel scius senŝarguloj ĉe marbordoj nian staton?
ĉiu mia faro pro ĝuemo fine fifamiĝis,
Kiel restas la sekret’, per kiu fari solenadon ?
Se reeston, ho Hafezo, volas vi, ne malaperu :
Renkontinte la amatan, ĉion kroman foroferu!
Esperantigis William Auld
الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
به بوی نافهای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد میدارد که بربندید محملها
به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بیخبر نبود ز راه و رسم منزلها
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها
همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفلها
حضوری گر همیخواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها