ادبیات، هنر در کلام است. “ادبیات امید” پاسخی است که دکتر ناصرالدین صاحب‌الزمانی، پدر اسپرانتو در ایران، به این پرسش، در سال ۱۳۵۶ / ۱۹۷۷ داده است که: “آیا به اسپرانتو هم می‌توان آثار ادبی آفرید؟” و “آیا اسپرانتو در میدان ادب نیز می‌تواند گوی سبقت برباید؟”
کتاب حاضر، پاسخی رسا، به این‌گونه پرسش‌ها است؛ و امیدواری به شاعران و ادیبان که؛ در این زبان، هرآن چه را بخواهند از ما فی الضمیر به زبان توانند آورد و به همان سهولت، مخاطبان نیز خواهند فهمید و حس هنری نهفته در آن را درک خواهند کرد.
در این کتاب، غرض، تنها ارائه فهرستی از تاریخ ادبیات اسپرانتو نیست، بلکه تأییدی تخصصی و تأمل‌برانگیز است، بر این دقیقه که؛ در اسپرانتو بهتر از هر زبان دیگری می‌توان به ادبیات – هنر در کلام – پرداخت، زیرا، توان فرو نهفته‌ای که در ساختار زبان اسپرانتو هست، آن را برای آفرینش و ترجمه‌ی هر ژانر ادبی، در جهان، مستعد می‌سازد.
” ادبیات امید” فقط دریچه‌ای است به این گستره‌ی نامتناهی و اینکه بدانیم برای نخستین بار است که، می‌توانیم، از ادبیات واقعاً جهانی – از ادبیات جهان وند – سخن بگوییم. از سال ۱۳۵۶ / ۱۹۷۷ تاکنون، این افق، به‌مراتب گسترده‌تر شده است. هزاران اثر جدید، در این زبان، ترجمه و تألیف شده، که خود، درخور تألیف دیگری است و هنوز جای آن خالی است. با ستایش همت دوستانی که برای جمع‌آوری و معرفی نمونه‌های حاضر متقبل زحمات فراوان شده‌اند، به امید روزی که این مهم نیز گزارده آید.
این مطلب عینا از وبلاگ “آثار دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی” نقل شده است. +
برای مطالعه کتاب، روی تصویر کلیک کنید
